حرام مىباشد به اين معنا همانطورى كه عنوان [ ولد صاحب لبن يا ولد مرضعه ] پيش از صورت گرفتن ازدواج و سابق بر تحقق آن مانع از جواز آنست در صورتى كه بعد از وقوعش نيز حاصل شود مانع از استمرار و بقاء آن مىگردد يعنى موجب بطلانش مىشود . و همچنين زوجه انسان در يك صورت ديگر بر شخص بواسطه رضاع حرام مىشود و آن در جائى است كه فرزند شخص را يكى از زنان جدّ مادرى طفل به شيرى كه متعلق به جدّ است شير دهد و لو آنكه مرضعه جدّه طفل نباشد چه آنكه در اين فرض همسر پدر طفل شيرخوار از جمله اولاد صاحب شير محسوب شده و همانطوريكه قبلا گفته شد ازدواج پدر مرتضع با اولاد صاحب لبن جايز نيست چه اولاد نسبى بوده و چه رضاعى باشد . قوله : فى اولاد المرضعة ولادة : يعنى اولاد نسبى مرضعه مؤلف گويد : قيد [ ولادة ] در اين فرع در مقابل [ مطلقا ] فرع قبلى است يعنى پدر مرتضع با اولاد صاحب شير چه اولاد نسبى و چه رضاعى باشند حق ازدواج ندارد ولى در اولاد مرضعه اينطور نيست بلكه صرفا با اولاد نسبى مرضعه نمىتواند نكاح نمايد . قوله : لصحيحة عبد اللّه بن جعفر : اين روايت و حديث ايّوب بن نوح هردو نقل شد . قوله : و يترتب على ذلك : مشار اليه [ ذلك ] حرمت اولاد صاحب لبن و مرضعه بر پدر مرتضع مىباشد . قوله : تحريم زوجة ابى المرتضع عليه او ارضعته جدّته لامه :